Κυριακή, 4 Οκτωβρίου 2009

Οι αλλαγές στο λύκειο και η ελευθερία των μαθητών ή όταν η εξουσία φαντασιώνεται

Πριν λίγες μέρες το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού κυκλοφόρησε ένα τετρασέλιδο κείμενο με τίτλο «Σχέδιο για συζήτηση σχετικά με τη νέα δομή της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης». Σε σχέση με την Πρόταση που κατατέθηκε από το Υπουργείο το 2006 για το ίδιο θέμα παρατηρείται μια σαφής οπισθοδρόμηση. Τουλάχιστον τότε το Υπουργείο θεώρησε σωστό να προβάλει και μια επιχειρηματολογία για να δικαιολογήσει τις προτάσεις του. Τώρα στο τραπέζι τίθεται ένα σχέδιο κάτι που φανερώνει είτε την αβεβαιότητα των πολιτικών επιλογών είτε τις σκοπιμότητές της.

Το κείμενο λοιπόν του Υπουργείου αρχίζει ως εξής: «Το σύστημα της απόλυτα ελεύθερης επιλογής μαθημάτων από τους/τις μαθητές/τριες των δημοσίων λυκείων της Κύπρου έχει χαρακτηριστεί ως ένα σύστημα που προκαλεί παρενέργειες σε πολλά επίπεδα τουεκπαιδευτικού συστήματος».

Το 2006 το έγγραφο του Υπουργείου για το ίδιο θέμα έγραφε: «Η σχεδόν απεριόριστη ελευθερία των μαθητών να επιλέγουν οποιαδήποτε μαθήματα...».

Είναι σαφές ότι από το 2006 ως το 2009 επήλθε μια τρομερή μετάλλαξη στους εγκεφάλους του Υπουργείου Παιδείας:Ενώ το σύστημα παραμένει το ίδιο, η σχεδόν απεριόριστη ελευθερία του 2006, έγινε απόλυτη ελευθερία το 2009!

Είναι έτσι τα πράγματα ή το Υπουργείο φαντασιώνεται ή είναι εκτός τόπου και χρόνου;

Αν η ελευθερία ταυτίζεται με την αυτονομία, τότε ούτε το σχολείο ούτε οι μαθητές είναι αυτόνομοι αλλά ετερόνομοι ή εξαρτημένοι από τρίτους. Όπως στην κοινωνία, έτσι και στο σχολείο οι μαθητές έχουν δικαιώματα και όχι ελευθερία (άλλο πράγμα το δικαίωμα και άλλο η ελευθερία).Αυτό που μπορεί να υποστηρίξει κάποιος σήμερα για το Λύκειο είναι πως οι μαθητές έχουν το δικαίωμα, που τους παραχώρησε το κράτος, να επιλέγουν,υπό ορισμένες προϋποθέσεις, ένα αριθμό μαθημάτων από ένα κατάλογο που καθορίζει το Υπουργείο Παιδείας.

Πού είναι η απόλυτα ελεύθερη επιλογή μαθημάτων; Γιατί αυτή διαστρέβλωση της πραγματικότητας γιαί αυτή η εκπόρνευση των λέξεων;

Τίποτε δεν είναι τυχαίο. Ο υπερτονισμός από την εξουσία της «ελευθερίας» στοχεύει στο να ανασύρει συντηρητικά και αντιδραστικά απωθημένα των πολιτών,ώστε στη συνέχεια να γίνει αποδεκτή , και μάλιστα ως αναπόφευκτη, η ανάγκη να τεθεί «ένας φραγμός στην ασυδοσία των μαθητών». Είναι μια μέθοδος εξαπάτησης της κοινωνίας κατά τη οποία στοχοθετείται ο αντίπαλος –η ελευθερία των μαθητών – ώστε να περιοριστεί κάτι που δεν έχουν!!! Είναι, δηλαδή μια φτηνή μέθοδος προπαγάνδας για τους αφελείς και αδαείς.

Με τέτοιες «επιστημονικές μεθόδους» προωθούνται οι περισπούδαστες αλλάγες στην εκπαίδευση. Στοχοποιούνται οι μαθητές και η ελευθερία τους προκειμένου να προδιατεθεί αρνητικά η κοινωνία στο υφιστάμενο πρόγραμμα του Λυκείου και να ανοίξει ο δρόμος για την αλλαγή!

Θα πει κάποιος: Καλά δε χρειάζονται αλλαγές;

Η κοινή λογική λέει ότι τουλάχιστον απαιτείται μια επιστημονική μελέτη όπου θα απεικονίζειται όσο γίνεται πιο πιστά η εκπαιδευτική πραγματικότητα, για να μπορέσεις να την αλλάξεις. Και όχι να φαντασιώνεσαι με ελευθερίες που δεν υπάρχουν!!!

Παρεπιπτόντως, ένας από τους στόχους του υφιστάμενου Ενιαίου Λυκείου είναι η ενίσχυση της αυτονομίας των μαθητών. Αν υποτεθεί ότι ο στόχος αυτός έχει προωθηθεί, δηλαδή το Λύκειο έχει επιτύχει, αυτό τώρα εκλαμβάνεται ως αποτυχία!!! Εκπαιδευτικό τρελλοκομείο η Κύπρος μας !!!