Ο Διευθυντής σχολείου Μ.Ε. ως καραγκιόζης ή η αναβίωση του αυταρχικού σχολείου

Ο Πρόεδρος του Συνδέσμου Διευθυντών Μ.Ε. Κ. Μπαρρής δήλωσε στην εφημερίδα «Ο Φιλελεύθερος» στις 21/7/2011: «αν ο διευθυντής δεν έχει λόγο στις μετακινήσεις προσωπικού κινδυνεύει να παίζει απλά το ρόλο του καραγκιόζη».
Η ευφάνταστη αυτή δήλωση του προέδρου των Διευθυντών Μ.Ε. προβληματίζει από λογικής, ιστορικής και πολιτικής απόψεως.
Σε σχέση με τη λογική η δήλωση δεν πείθει:
1.Ένας διευθυντής μπορεί να παίζει το ρόλο του καραγκιόζη ακόμα και αν έχει λόγο στις μετακινήσεις των εκπαιδευτικών.
2.Μπορεί να μην έχει λόγο στις μετακιμήσεις των εκπαιδευτικών και να μην είναι καραγκιόζης.
Πιο απλά ο ρόλος του διευθυντή του σχολείου ως καραγκιόζη δεν είναι άμεσα συνδεδεμένος με τις μετακινήσεις εκπαιδευτικών. Η δήλωση πάσχει λογικά.Φυσικά ο καραγκιόζης ουδεμία σχέση έχει με το ζήτημα. Ο πρόεδρος του Συνδέσμου Διευθυντών αυτό που ζητά είναι η παραχώρηση εξουσίας στους διευθυντές ή η εξουσιαστική ενίσχυση της θέσης τους με την ελπίδα πως έτσι θα ανέβει και τα καραρρακωμένο κύρος τους.
Σε σχέση με την ιστορική κυπριακή πραγματικότητα πάλι ο κ. Μπαρρής δεν πείθει.Γιατί μέχρι το 2000 δεν υπήρχαν κανονισμοί μετακινήσεων. Τι γινόταν μέχρι τότε με αποτέλεσμα όλοι ανεξαιρέτως να ζητούν τη θεσμοθέτηση κανονισμών; Ή μήπως ο κ. Μπαρρής θεωρεί ότι άμα αρπάξει ο άνθρωπος μια καρέκλα, κάμνει και λοβοτομή στον εαυτό του;Μήπως οι συνθήκες στην εκπαίδευση σε σχέση με τη δεκαετία του 1990 έχουν βελτιωθεί,ώστε να αποτολμήσουμε την κατάργηση των κανονισμών; Μάλον από τα γραφόμενα του κ. Μπαρρή έχουν χειροτερέψει. Απλώς τη δεκαετία του 1990 όλοι εκείνοι που αντιμετώπιζαν τους εκπαιδευτικούς ως «αθύρματα» σιωπούσαν από ντροπή, ενώ σήμερα, για παράδειγμα ο κ. Μπαρρής, δεν ντρέπεται να ζητά να έχει εξουσία πάνω σε συναδέλφους σε σχολείο. Και μάλιστα θεωρεί ότι υποβαθμίζεται ως διευθυντής αν δεν έχει τέτοια εξουσία.
Η πιο σημαντική διάσταση των δηλώσεων του κ. Μπαρρή είναι η πολιτική. Το ζήτημα είναι απλό: πιο είναι το ορθό, να έχει λόγο ο διευθυντής για τους 70 εκπαιδευτικούς που θα διοριστούν στο σχολείο του ή να έχουν λόγο οι 70 εκπαιδευτικοί για το διευθυντή του σχολείου τους; Από τη μια βρίκεται η δυναστική αρχή-κληρονομιά του μεσαίωνα – και από την άλλη η δημοκρατική αρχή.
Και επειδή η συλλογική σοφία σίγουρα είναι καλύτερη από την ατομική και επειδή ένας άχρηστος εκπαιδευτικός προκαλεί βλάβη σε περιορισμένο αριθμό μαθητών, ενώ ένας άχρηστος διευθυντής προκαλεί βλάβη στο σύνολο της σχολικής μονάδας, σίγουρα υποστηρίζω τη δημοκρατική αρχή.
Από την άποψη του καραγκιοζο-λόγου το θέμα τίθεται ως εξής: να γίνου καραγκιόζηδες 100 διευθυντές ή 5000 εκπαιδευτικοί; Και αν ο κ. Μπαρρής νιώθει ότι υπάρχει κίνδυνος να γίνει καραγκιόζης γιατί δεν έχει εξουσία στις μετακινήσεις των εκπαιδευτικών, το ίδιο λογικά καραγκιόζηδες δεν νιώθουν και οι εκπαιδευτικοί που δεν έχουν λόγο στην επιλογή των διευθυντών;
Φυσικά τα φαινόμενα «Μπαρρή» είναι γεννήματα της εποχής μας: η πολιτική ως δύναμη έχει επιβληθεί στο διεθνές περιβάλλον, στο τοπικό και αυτή η βάρβαρη πραγματικότητα εισβάλλει και στα σχολεία. Αντί για το διαφημιζόμενο δημοκρατικό σχολείο στην Κύπρο παρατηρείται σε πολλά επίπεδα η αναβίωση της χειρότερης μορφής αυταρχισμού. Δεν προκαλεί έκπληξη.Όλα είναι ζήτημα παιδείας.
Υ.Γ. Ο κ. Μπαρρής ζητά να έχει λόγο ο διευθυντής στις μετακινήσεις των εκπαιδευτικών. Για παράδειγμα υποβάλλω αίτηση να πάω στο σχολείο όπου υπηρετεί ο κ. Μπαρρής ως διευθυντής. Με ποια κριτήρια θα εκφέρει γνώμη; Έλεος κ. Μπαρρή, έλεος!!!

Γενικός Επιθεωρητής εναντίον Υπουργού Παιδείας ή περί ανθρωπιάς

Η δημόσια εκπαίδευση κατηφορίζει, όπως συνήθως. Η νέα διαμάχη έχει πολύ ενδιαφέρον.

Ο Γενικός Επιθεωρητής Μέσης Εκπαίδευσης- ο συντονιστής του πιο αντιδραστικού σώματος στη Μέση Εκπαίδευση – ασθένησε. Ώσπου να έλθει πίσω από την άδειά του, βρήκε άλλο στη θέση του! Και είπαν του ανθρώπου ότι μετονομάζεται σε « Γενικό Επιθεωρητή Μέση Εκπαίδευσης άνευ χαρτοφυλακίου»!

Ο άνθρωπος οργίστηκε και έστειλε μια επιστολή στον Υπουργό Παιδείας (δημοσιεύεται σήμερα στην εφημερίδα «Ο φιλελεύθερος»). Γιατί είναι οργισμένος ο ΓΕΜΕ; Γιατί, λέει, «τους υπηρέτησε πιστά και τον πούλησαν με τόση ευκολία»(συνοπτικό)! Τι γίνεται ρε παιδιά στη δημόσια εκπαίδευση; Διαλυμένο μαγαζί μοιάζει!

Ποια είναι η απάντηση του Υπουργού Παιδείας; Δεν είναι θέμα ανθρωπιάς, λέει, αλλά νόμου!

Καλά, ο νόμος είναι ανθρωποφάγος; Και που πάνε οι διακηρύξεις του Προέδρου της Δημοκρατίας ότι « πάνω απ΄ όλα είναι ο άνθρωπος»; Ακόμα και πάνω από τονόμο, κύριε Υπουργέ της Παιδείας.Ή έχουμε ανθρωπιά ή δεν έχουμε; Ή όποτε μας συμφέρει έχουμε, και όποτε δε μας συμφέρει δεν έχουμε; Τέτοιες προσεγγίσεις δεν στέκουν ούτε λογικά ούτε και ψυχολογικά. Στο τέλος, προβλέπω, ότι η δημόσια εκπαίδευση θα γίνει ένα απέραντο τρελλοκομείο!

Ο Υπουργός έχασε κάτα κράτος τις εντυπώσεις. Δεν πρέπει να ρώτησε το ΑΚΕΛ τι να απαντήσει.Είμαι σίγουρος ότι το ΑΚΕΛ θα προσέγγιζε το θέμα καθαρά ανθρωποκεντρικά. Δηλαδή θα του παράγγελλε να πει τα εξής:

«Η απόφαση μου να αντικαταστήσω το ΓΕΜΕ οφείλεται αποκλειστικά σε ανθρωποκεντρικούς λόγους. Η ασθένεια του ΓΕΜΕ – στενότατου συνεργάτη μου – κυριολεκτικά με συγκλόνισε. Και το ελάχιστο το οποίο μπορούσα να κάνω για κείνον ήταν να προστατεύσω την υγεία του. Γι αυτό και μόνο τον αντικατέστησα με κάποιο τρίτο πρόσωπο. Γιατί πάνω απ΄ όλα είναι ο άνθρωπος και η υγεία του και όχι η εξουσία».

Φυσικά ο ΓΕΜΕ θα αντιδρούσε παλι και θα έλεγε: Καλά , για να προστατεύσεις την υγεία μου χρειαζόταν να καλέσεις του Επιθεωρητές να υπογράψουν συμφωνητικό να με προστατεύσετε ομαδικά ή μήπως για να επιμεριστείτε την ευθύνη του φαγώματός μου;

Το επόμενο κείμενό μου θα είναι μια συγκριτική μελέτη με τίτλο «Το ανθρώπινο σχολείο ως παράγων ανακοπής της ανθρωποφαγίας: παρόν και παρόν στην Κύπρο».Έτσι εξυμνούνται οι ασύγκριτες πράξεις.