Σάββατο, 28 Ιουνίου 2008

Γράμμα με αποδέκτη

Αν γράφω αυτό το γράμμα, είναι γιατί δεν είχα την ευκαιρία ή δε θέλησα να σου πω αυτά που η σχολική καθημερινότητα ακυρώνει. Αν γράφω λοιπόν αυτό το γράμμα, είναι γιατί ξέρω πως κάποιος θα το διαβάσει. Μακριά από τελετουργίες και θεατρινισμούς, με προκαθορισμένους ρόλους και εσένα στο ρόλο του κομπάρσου. Εκεί όπου σε «έταξαν» χωρίς να σε ρωτήσουν.
Πρώτιστα θα ήθελα να σε ευχαριστήσω που δε συμμορφώθηκες σε ένα κόσμο που κάποιοι άλλοι διαμόρφωσαν, χωρίς καν να μπουν στον κόπο να σου εξηγήσουν. Να σε ρωτήσουν, πάει πολύ!!! Δεν αρμόζει στις ποικίλες ανώνυμες και επώνυμες ιεραρχίες που σε καταδυναστεύουν. Αυτοί ξέρουν, αυτοί αποφασίζουν και ...εσύ; Ένα πιόνι; Ένα άδειο δοχείο;
Σε ευχαριστώ επίσης που δεν παραμορφώθηκες. Κράτησες με νύχια και με δόντια το αληθινό σου πρόσωπο. Και μας πέταξες κατάμουτρα με όση δύναμη έβγαινε από μέσα σου: «Εγώ θα παραμείνω άνθρωπος».
Θα ήθελα ακόμα να σου πω, πως σε θαυμάζω. Γιατί διαφύλαξες με αποφασιστικότητα την ελευθερία σου. Δηλαδή την αυτοκαθοριστική σου δυνατότητα. Και αν σε κάποιες στιγμές «συμβιβάστηκες», το έκανες γιατί ήσουν πιο ώριμος από τους «ώριμους». Στην εθελοδουλία προέβαλες αταλάντευτα την αξιοπρέπεια του ανθρώπινου προσώπου.
Ξέρω πως συχνά πληγώθηκες από τις επικρίσεις των πιο μεγάλων , των πιο «σοφών». Κουνούσαν απαξιωτικά το κεφάλι όταν τους έλεγες πως «ο κόσμος τους έχει πεθάνει, είναι νεκρός. Και η ιστορία δε γυρίζει πίσω». Δε σε άκουσαν, όταν εσύ κραύγαζες ζητώντας ένα στήριγμα ή μια διέξοδο. Με τη σιωπή τους θα φτιάξετε τον κόσμο σας. Ένα καλύτερο κόσμο για σας και για όλους. Με όνειρα, πολλά όνειρα. Και με τη γνώση ότι τα όνειρα δεν πεθαίνουν. Όσοι αποπειράθηκαν να τα δολοφονήσουν, απονεκρώθηκαν οι ίδιοι πνευματικά.
Αν πρέπει να σου ζητήσω συγνώμη για κάτι, είναι που δε σε βοήθησα να αναπτύξεις την υπευθυνότητά σου. Δηλαδή προσπάθησα, αλλά απέτυχα. Βλέπεις είναι και οι άνωθεν εντολές που πρέπει να εκτελούνται, είναι και αυτός ο άκρατος ανταγωνισμός που ακυρώνει την έννοια της συλλογικής ευθύνης, είναι και κείνο το σύνθημα «καλός μαθητής ο υπάκουος μαθητής». Είναι έξω από την κυρίαρχη λογική η αποδοχή της θέσης ότι «ο ελεύθερος άνθρωπος είναι ο υπεύθυνος άνθρωπος».Το ξέρεις.
Η ζωή του ανθρώπου είναι ένας αγώνας για την ατομική, κοινωνική και πολιτική ελευθερία. Η παιδεία είναι στήριγμα αυτού του αγώνα. Καλά, «εσύ ωρίμασες νωρίς». Σε ευχαριστώ για όσα μου έμαθες. Έτσι μπόρεσα και γω να συμβάλω ελάχιστα στη δημιουργία μιας ανθρώπινης σχέσης, σε μια «πράξη ελευθερίας».
Τώρα πια, χωρίς τους καταναγκασμούς και τις υποκρισίες, είσαι στην αφετηρία μιας άλλης πορείας. Ως ελεύθερη οντότητα θέλω να ξέρεις πως είμαστε εδώ.

Τετάρτη, 25 Ιουνίου 2008

Οι Ζώνες Εκπαιδευτικής Προτεραιότητας και οι επιλογές του Υπουργείου Παιδείας

Οι ΖΕΠ εφαρμόστηκαν στο κυπριακό εκπαιδευτικό σύστημα από το 2000 με πρωτοβουλία του εκπαιδευτικού ψυχολόγου Μιχάλη Παπαδόπουλου. Η τριμερής διακυβέρνηση του Τάσσου αποφάσισε να στηρίξει το θεσμό. Πρόσφατα το Υπουργικό Συμβούλιο αποφάσισε επέκταση του θεσμού και το Υπουργείο Παιδείας προχώρησε στη λήψη πρόσθετων μέτρων για ενίσχυσή του.
Το ότι ο θεσμός των ΖΕΠ επιβάλλεται να στηριχθεί από το κράτος είναι αδιαμφισβήτητο. Το πρόβλημα είναι το είδος των μέτρων που λαμβάνονται και αν πράγματι στηρίζουν το θεσμό ή στην ουσία τους συνιστούν μέτρα που πλήττουν τις ΖΕΠ.
Το Υπουργείο Παιδείας λοιπόν αποφάσισε να πάρει μια σειρά μέτρων για στηριξη των ΖΕΠ. Το εκπληκτικό είναι ότι σημαντικές δαπάνες γίνονται για διοικητικές λειτουργίες που είναι αμφίβολο αν θα επιφέρουν άμεσο όφελος για τα παιδιά. Αναφέρομαι στη μείωση των περιόδων διδασκαλίας των διευθυντών των σχολείων των ΖΕΠ κατά 5 περιόδους στα δημοτικά και κατά 4 στα γυμνάσια. Αυτή η προσέγγιση είναι διοικητική και θα έχει ως αποτέλεσμα τον εκτροχιασμό του προγράμματος σε διοικητικές ανούσιες προσεγγίσεις. Την ευθύνη του προγράμματος ΖΕΠ θα έπρεπε να έχει ένας εκπαιδευτικός που εμπλέκεται άμεσα στο πρόγραμμα. Μόνο έτσι το πρόγραμμα θα διαφυλάξει τον παιδαγωγικό του χαρακτήρα. Και σε αυτόν τον εκπαιδευτικό θα έπρεπε να παραχωρηθούν οι περίοδοι διδασκαλίας για να συντονίζει το πρόγραμμα στη σχολική μονάδα.
Επίσης στα μέτρα του Υπουργείου Παιδείας προβλέπεται η απόσπαση δύο εκπαιδευτικών στο Υπουργείο για να αναλάβουν τον κεντρικό συντονισμό του θεσμού. Και αυτή η προσέγγιση είναι περιττή. Είναι γεγονός ότι επιβάλλεται ένας συντονισμός των ΖΕΠ. Αλλά ο συντονισμός θα πρέπει να γίνεται ανάμεσα στα εμπλεκόμενα σχολεία στην παρουσία ενός εκπρόσωπου του Υπουργείου, ώστε να ανταλλάσσονται γνώσεις και εμπειρίες πρός όφελος των παιδιών. Δηλαδή ο συντονισμός είναι έργο των εμπλεκομένων και όχι του κεντρικού οργάνου. Έτσι οι αποφάσεις θα ρέουν από κάτω προς τα πάνω με βάση πραγματικές ανάγκες και όχι το αντίστροφο. Εδώ τίθεται και το ερώτημα ποιος είναι τελικά ο ρόλος των Διευθύνσεων Δημοτικής και Μέσης Εκπαίδευσης στο Υπουργείο Παιδείας. Είναι διακοσμητικός;
Οι αποσπάσεις εκπαιδευτικών λοιπόν στο Υπουργείο Παιδείας για τις ανάγκες των ΖΕΠ πιο πολύ θυμίζει βόλεμα ημετέρων, δεδομένου του «κομματικού» πολέμου για τις αποσπάσεις. Κάτι που άρχισε από την περίοδο του Τάσσου.
Τα πιο πάνω μέτρα συνιστούν σπατάλη δημόσιου χρήματος και δε θα αποβούν προς όφελος των παιδιών. Εντάσσονται στη λογική του παιδαγωγικού εμπειρισμού ή της παιδαγωγικής προϊστορίας!!!

Τρίτη, 24 Ιουνίου 2008

Η νέα Πρόεδρος της ΟΕΛΜΕΚ και η ειδική αγωγή

Η νέα Πρόεδρος της ΟΕΛΜΕΚ σχολίασε στον τύπο το πρόβλημα της στασιμότητας (;)των παιδιών με ειδικές ανάγκες. Δήλωσε: «Το ζητούμενο για έναν καθηγητικό σύλλογο δεν είναι να δώσει σε ένα παιδί με ειδικές ανάγκες ένα χαρτί (απολυτήριο ). Αυτό είναι εύκολο. Το ζήτημα είναι τι αντίκρισμα θα έχει αυτό το χαρτί στην κοινωνία, ώστε το παιδί να ενταχθεί κανονικά και να επιβίωσει».
Η δήλωση προσεγγίζει το πρόβλημα διοικητικά ( απολυτήριο) και κοινωνικά ( αγορά εργασίας). Κύρια όμως το πρόβλημα είναι παιδαγωγικό και αυτό νομιμοποιεί και την ύπαρξη των εκπαιδευτικών. Η γραφειοκρατική και η κοινωνική προσέγγιση μπορεί να γίνει από τον καθένα.
Το ζήτημα λοιπόν, σύμφωνα με την Πρόεδρο, είναι η βαρύτητα του απολυτηρίου!!! Δηλάδή το κύρος του, όπως θα έλεγαν και οι «σοφοί» της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης. Η απάντηση είναι πως το απολυτήριο του λυκείου δεν έχει κανένα κύρος ή είναι πολύ μειωμένο. Και σε λίγα χρόνια ούτε το πτυχίο πανεπιστημίου θα έχει κάποιο κύρος, Αυτό είναι το πρόβλημα;
Συμπέρασμα: Η νέα Πρόεδρος της ΟΕΛΜΕΚ ό,τι θέλει λέει. Όπως και ο κάθε πολίτης. Το ερώτημα είναι άλλο: Ποιο συλλογικό όραμα των εκπαιδευτικών εκφράζει με τέτοιες τοποθετήσεις;

Δευτέρα, 23 Ιουνίου 2008

Εκπαιδευτική πολιτική και κοινωνία ή για τον αυταρχισμό του Υπουργείου Παιδείας

Το Σεπτέμβριο του 2007 άρχισε τη λειτουργία του το Ενιαίο Ολοήμερο Δημοτικό Σχολείο Κυπερούντας. Το ολοήμερο λειτουργεί σε 15 σχολεία όπου υπήρχε συναίνεση των γονιών για την εφαρμογή του.
Ποιο είναι το πρόβλημα; Μετά από ένα χρόνο λειτουργία 42 από τους 102 γονείς που ρωτήθηκαν ζητούν όπως τα παιδιά τους σχολνούν στις 1.05 και όχι στις 4.00 το απόγευμα. Υποστηρίζουν οι γονείς ότι ένα απιδάκι έξι χρονών κουράζεται από το βαρυφορτωμένο πρόγραμμα του σχολείου, δεν έχει καθόλου ελεύθερο χρόνο και δε θέλει να διαβάζει όταν επιστρέφει στο σπίτι. Το αίτημά τους είναι να γίνει προαιρετικό το ολοήμερο, για να ικανοποιηθούν όλοι οι γονείς.
Ποια είναι η αντίδραση του Υπουργού Παιδείας; Απορρίπτει το αίτημα γιατί «αποτελεί δέσμευση του προεκλογικού προγράμματος Χριστόφια», αποτελεί «εισήγηση της επιτροπής των ειδικών για την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση», «επιβεβαιώθηκε από το Συμβούλιο Παιδείας».
Η εκπαιδευτική πολιτική υπάρχει για να υπηρετεί τις ανάγκες της κοινωνίας και όχι το αντίστροφο. Οι πολιτικοί λοιπόν και οι επιστήμονες οφείλουν να προσαρμοστούν στις ανάγκες των πολιτών και να τους υπηρετήσουν με σεβασμό. Η αντίθετη προσέγγιση παρατηρείται είτε σε αυταρχικά καθεστώτα είτε με μεθοδευμένες ενέργειες διάλυσης του δημόσιου σχολείου.
Όσο για την πρόταση του Υπουργείου Παιδείας για μεταγγραφή των μαθητών στο Δημοτικό Κακοπετριάς φανερώνει την αντιπαιδαγωγική και αντικοινωνική τους νοοτροπία. Γιατί τα δημοτικά σχολεία στις κοινότητες αποτελούν και παράγοντα κοινωνικής συνοχής και ανάπτυξης. Δηλαδή η προσέγγιση υποσκάπτει υποσκάπτει τη συλλογικότητα στην κοινότητα γιατί προέχει η θέση των όποιων ειδικών!!!
Αυτή η νοοτροπία δε είναι δημοκρατική αντίθετα με τις πομπώδεις διακηρύξεις των ειδικών της λεγόμενης εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης.

Κυριακή, 22 Ιουνίου 2008

Η ένταξη των παιδιών με ειδικές ανάγκες στα σχολεία, τα ΜΜΕ και η ...λήθη

Μ ε αφορμή τη δήθεν στασιμότητα κάποιων παιδιών με ειδικές ανάγκες, τα ΜΜΕ βρήκαν την ευκαιρία να ανασύρουν στην επιφάνεια τα φιλάνθρωπα αισθήματά τους και να κακίσουν τους σκληρούς και άκαρδους εκπαιδευτικούς!!!
Φυσικά το δημοσίευμα είναι παραπλανητικό. Στο Γυμνάσιο δεν υπάρχει στασιμότητα. Παραπέμπονται οι μαθητές σε ανεξετάσεις το Σεπτέμβριο μόνο για ελλιπή φοίτηση.
Ανεξάρτητα από την παραπληρόφορηση είναι ενδιαφέρουσες οι αντιδράσεις διαφόρων φορέων για το θέμα.
Οι ειδικοί (Πανεπιστήμιο, Παιδαγωγικό Ινστιτούτο ) υποστηρίζουν ότι η ένταξη των παιδιών είναι προβληματική.
Το Υπουργείο επισημαίνει τις αδυναμίες του νόμου και προβάλλει τις δαπάνες του κράτους για την ειδική αγωγή: 7000000 ευρώ!!!
Όταν το 2001 η Βουλή ψήφιζε τους κανονισμούς για την εφαρμογή του νόμου περί ειδικής αγωγής του 1999, μετρούσαν όχι το όφελος των παιδιών. Άλλοι επικεντρώνονταν στο πολιτικό όφελος, άλλοι στην είδηση και άλλοι στο προσωπικό όφελος. Έκλειναν τα αυτιά τους και προχωρούσαν όλοι μαζί: ΜΜΕ, Υπουργείο, κόμματα, ειδικοί, ενδιαφερομένοι.
Το 2001 στη Βουλή το μοναδικό οργανωμένο σύνολο που αντέδρασε όχι στην ένταξη άλλα στο θεσμικό πλαίσιο της ένταξης είναι η ΟΕΛΜΕΚ.Τότε επισημάνθηκε από την ΟΕΛΜΕΚ ότι
το θεσμικό πλαίσιο των κανονισμών ήταν ξεπερασμένο κατά 20 -30 χρόνια,
εισήγαγε ένα πιο εξευγενισμένο τρόπο αποκλεισμού των παιδιών,
κερδισμένοι θα ήταν οι διάφορες επαγγελματικές ομάδες και όχι τα παιδιά,
κατοχύρωνε τα συμφέροντα των γραφειοκρατών του Υπουργείου με τη δημιουργία μιας παράλληλης βαθμίδας εκπαίδευσης,
ενίσχυε τη γραφειοκρατία και το διοικητισμό σε βάρος της παιδαγωγικής,
ενίσχυε το στιγματισμό και τον αποκλεισμό.
Ακόμα είχε επισημανθεί ότι οι κανονισμοί εκμηδενίζουν το ρόλο των εκπαιδευτικών και της σχολικής μονάδας στη διαδικασία ένταξης όλων των παιδιών στο σχολείο.
Αφού λοιπόν εκμηδένισαν τον παιδαγωγικό ρόλο των εκπαιδευτικών , τώρα κάποια ΜΜΕ προσπαθούν επιπλέον να τους ενοχοποιήσουν γιατί κάποια παιδιά έμειναν στάσιμα!!! Το τρισάθλιο σύστημα ειδικής αγωγής αθωώνεται, όπως και οι συντηρητές του στα ΜΜΕ. Φταίνε , λένε, οι εκπαιδευτικοί γιατί εφαρμόζουν τους νόμους. Τι θα εφαρμόζουν οι εκπαιδευτικοί; Τις εντολές των ΜΜΕ ή του κάθε λαϊκιστή;
Και αν οι νόμοι είναι απάνθρωποι γιατί οι αρμόδιοι δεν τους αλλάζουν; Για να μπορούν να ενοχοποιούν τους εκπαιδευτικούς;
Είναι φανερό ότι κάποιοι, όπως λέει και ο Θουκυδίδης, «με ωραία και πρεπούμενα λόγια προσπαθούν να σκεπάσουν ανόσιες πράξεις».

Σάββατο, 21 Ιουνίου 2008

Σοβαρός προβληματισμός στο Υπουργείο Παιδείας για ...την ανακοίνωση της βαθμολογίας των τελειοφοίτων!!!

Σύμφωνα με είδηση που δημοσιεύτηκε στον τύπο στις 20/6/2008. το Υπουργείο Παιδείας έχει σοβαρούς πονοκεφάλους. Το πρόβλημά που καλείται να επιλύσει το Υπουργείο είναι ποιες βαθμολογίες θα αποστείλει στους τελειοφοίτους που παρακάθισαν στις Παγκυπρίες εξετάσεις. Θα στέλει τις αρχικές ή τις ανηγμένες βαθμολογίες; Γιατί ο προβληματισμός; Γιατί οι δύο βαθμολογίες διαφέρουν και πιθανό να προκληθεί αναστάτωση στους μαθητές!!!
Φυσικά η δικαιολογία αυτή δεν ευσταθεί. Για τον απλούστατο λόγο ότι οι μαθητές γνωρίζουν ότι οι δυο βαθμολογίες διαφέρουν. Ακόμα είναι επιεικώς απαράδεκτο κάποιοι στο Υπουργείο να έχουν την απαίτηση μόνο οι ίδιοι να ξέρουν και οι άμεσα ενδιαφερόμενοι, δηλαδή οι μαθητές, να μην γνωρίζουν.
Αλλά ο μόνιμος φόβος του Υπουργείου είναι άλλος, μήπως η γνώση των μαθητών και της κοινωνίας θα αναδείξει τη σαθρότητα του συστήματος και οδηγήσει στην αμφισβήτησή του. Γι αυτό και επιθυμούν να κρατούν τους μαθητές σε άγνοια με πρόσχημα τη μη ανστάτωσή τους!!!
Αυτός ο φόβος είναι που οδήγησε και πέρυσι το Υπουργείο στην πρωτοφανή απόφαση οι Καθηγητικοί Σύλλογοι να εκδίδουν τα τελικά αποτελέσματα των μαθητών χωρίς να ανακοινώνονται οι βαθμοί στις συνεδριάσεις!!! Για να μη διαρρεύσουν!!!
Ένα σύστημα που η επιβίωσή του στηρίζεται στην άγνοια των πολιτών, είναι στη βάση του σαθρό. Το ζητούμενο είναι η κατάργησή του και όχι η συντήρησή του με μεθοδεύσεις μεσαιωνικές!!!

Τετάρτη, 18 Ιουνίου 2008

ΚΔΣ της ΟΕΛΜΕΚ: Νέες συνεργασίες και παλιά αδιέξοδα

Η νέα σύνθεση του ΚΔΣ της ΟΕΛΜΕΚ αποτυπώνει τις εξελίξεις στο συνδικαλιστικό κίνημα των εκπαιδευτικών της Μ.Ε.. Στις εκλογές του 2002 κυριάρχησε η τριμερής συνεργασία ΔΗΚΙ –ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ-ΝΕΑ ΚΙΝΗΣΗ που ουσιαστικά αναπαρήγαγε στο συνδικαλιστικό χώρο την προοπτική της τριμερούς διακυβέρνησης του Τάσσου Παπαδοπούλου. Στις εκλογές του 2005 η τριμερής συνεχίστηκε όχι στη βάση ενός προγράμματος, αλλά στη βάση της νομής της εξουσίας, των αξιωμάτων. Στις εκλογές του 2008, στις οποίες η συμμετοχή των εκπαιδευτικών ανήλθε στο 75%, οι δύο παραγκωνισμένες κινήσεις της προηγούμενης εξαετίας, δηλαδή η ΑΛΛΑΓΗ και η ΣΥΝΕΡΓΑΣΊΑ , μαζί με την ηττημένη των εκλογών ΔΗΚΙ συνεργάστηκαν στη νομή της εξουσίας.
Τα συμπεράσματα είναι θλιβερά για το συνδικαλιστικό κίνημα της Μ.Ε. Από τη μια η κομματική πατρωνία ουσιαστικά αχρήστευσε τον αυτόνομο ρόλο της ΟΕΛΜΕΚ. Από την άλλη η επικέντρωση στη νομή της εξουσίας φανερώνει την πλήρη αποϊδεολογικοποίηση και την επικέντρωση στο προσωπικό και το κομματικό συμφέρον.
Η ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ με τους άστοχους χειρισμούς της κατάφερε να απομονωθεί από όλες τις άλλες κινήσεις. Ο κυβερνητικός συνδικαλισμός υποσκάπτει το λόγο ύπαρξης της ΟΕΛΜΕΚ. Είναι αδιανόητο ο πρώην Γ.Γ. Γραμματέας της ΟΕΛΜΕΚ και μέλος της ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗΣ, αμέσως μετά την αποχώρηση από τη θέση του, να διορίζεται από το Υπουργικό Συμβούλιο στην Επισημονική Επιτροπή για υλοποίηση της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης. Τελικά τι υποδηλώνει ο διορισμός του;
Το αδιέξοδο του συνδικαλιστικού κινήματος θα γίνει πιο έντονο, όπως και το αδιέξοδο του δημόσιου σχολείου. Οι κινησιακές συγκρούσεις θα ενταθούν, ώστε να αχρηστευθεί ο όποιος ρόλος της ΟΕΛΜΕΚ. Παράλληλα στη βάση των καθηγητών θα αναπτυχθούν φυγόκεντρες τάσεις που θα εκφράζουν την αγωνία των εκπαιδευτικών μπροστά στο αδιέξοδο, συνδικαλιστικό και εκπαιδευτικό.

Τρίτη, 17 Ιουνίου 2008

Η εκπαιδευτική πολιτική και οι ειδικοί

Ο νέος Υπουργός Παιδείας έχει αδυναμία στους ειδικούς: ειδικοί για τη βία στα σχολεία, ειδικοί στο Επιστημονικό Συμβούλιο , ειδικοί στην Επιστημονική Επιτροπή. Η ειδικοκρατία είναι γεγονός.
Με τη συνεργασία ειδικών και πολιτικών το σίγουρο είναι ένα, ότι ο πολίτης περιθωριοποιείται. Η συνεργασία των ειδικών στην πολιτική και των ειδικών στη γνώση διευκολύνει αφάνταστα τη διαδικασία επιβολής και άκριτης αποδοχής των αποφάσεων της εξουσίας.
Αυτή η προσέγγιση δεν είναι καινούρια αλλά ανάγεται στο 19ο αιώνα. Και συνιστά μια συντηρητική, αντιδραστική και αντιδημοκρατική επιλογή.
Ο Ν. Τσόμσκι σημειώνει ότι η εξειδικευμένη τάξη «θεωρεί ότι τα μέλη του «απροσανατολισμένου κοπαδιού» είναι πολύ ανόητα για να διεκπεραιώσουν τις υποθέσεις τους, και, επομένως ότι τη χρειάζονται ώστε να διασφαλιστεί ότι δεν θα τους δοθεί η δυνατότητα να δράσουν με βάση «τις εσφαλμένες κρίσει» τους».
Ο P.A. Taguieff δε επισημαίνει για τους ειδικούς ότι « έχει σημασία οι θεμελιακές επιλογές να μην εγκαταλείπονται στην ανεύθυνη κάστα των ειδικών, αυτών των ημι-σοφών που, ανικανοποίητοι από τον παραδοσιακό τους ρόλο σαν σύμβουλοι του ηγεμόνα, σκοπεύουν να τον υποκαταστήσουν, και γίνονται ανεπαίσθητα, μέσω της μιντιακής τυποποίησής των κρίσεων τους, οι αφέντες της κοινής γνώμης».
Δημοκρατική μεταρρύθμιση σημαίνει «εκ των κάτω το φως», όπως έλεγε και ο Δ. Γληνός. Και όχι ολιγαρχικές προσεγγίσεις εκ των άνω από τους όποιους ειδικούς.

Δευτέρα, 16 Ιουνίου 2008

Η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση ξανάρχεται!!!

Η ολοκληρωμένη και σφαιρική εκπαιδευτική μεταρρύθμιση άρχισε πριν πέντε χρόνια , το Σεπτ. του 2003, με το διορισμό της επιτροπής των επτά «σοφών». Τον Αύγουστο του 2004 οι "σοφοί" ολοκλήρωσαν το έργο τους και το Γενάρη του 2005 άρχισε ο διάλογος για τη μεταρρύθμιση σε πανηγυρική τελετή στη Λευκωσία.
Διάλογος δεν έγινε επί της ουσίας και άρχισε ο λεγόμενος δομημένος «διάλογος», δηλαδή η ιεραρχική διαδικασία λήψης αποφάσεων με συμμετοχή διαφόρων οργανώσεων. Ο δομημένος διάλογος δεν προχωρούσε και το Γενάρη του 2008 ο τότε Υπουργός Παιδείας Α. Κλεάνθους – είναι γνωστός ως ο «εγώ θα αλλάξω τα πάντα» γιατί δεν άλλαξε τίποτε απολύτως - κατέθεσε την πρότασή του για το στρατηγικό σχεδιασμό στην εκπαίδευση.
Ο νυν Υπουργός εγκαταλείπει τον στρατηγικό σχεδιασμό και επανέρχεται στην πρόταση της Επιτροπής Καζαμία. Στις 11/6/2008 διορίστηκε Επιστημονική Επιτροπή για υλοποίηση της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης. Στην Επιτροπή συμμετέχουν ειδικοί στην πολιτική (κομματικοί) και ειδικοί στην γνώση (πανεπιστημιακοί ).
Η μεταρρύθμιση λοιπόν ξανάρχεται!!! Μια μεταρρύθμιση που όλοι ανεξαιρέτως υποστηρίζουν με πάθος αλλά με κυμαινόμενο περιεχόμενο!!! Ο καθένας της προσδίδει το περιεχόμενο που φαντάζεται και την υποστηρίζει με πάθος!!! Μοιάζει η μεταρρύθμιση με το κυπριακό: όλοι θέλουν λύση , όλοι γνωρίζουν τα γενικά αλλά κανένας δεν ξέρει το περιεχόμενο!!!

Παρασκευή, 13 Ιουνίου 2008

Παρεξήγηση ή ανευθυνότητα του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού;

Με εγκύκλιο του στις 2 Ιουνίου προς τα ιδιωτικά σχολεία το Υπουργείο Παιδείας κοινοποιούσε την απόφασή του να διακόψει από το 2009 τη δωρεάν παροχή βιβλίων, τόσο του ΟΕΔΒ όσο και τα κυπριακά, προς τους μαθητές των ιδιωτικών σχολείων.
Η είδηση διέρρευσε στον τύπο στις 11 Ιουνίου μαζί με τις διαμαρτυρίες των γονιών για άνιση μεταχείριση των παιδιών τους. Παράλληλα το κόστος για την αγορά των βιβλίων θα ανερχόταν στα 200 ευρώ.
Η ακατανόητη απόφαση του Υπουργείου Παιδείας συνιστούσε πρόκληση για τους μαθητές των ιδιωτικών σχολείων, αφού ολοφάνερα παραβίαζε την αρχή της ίσης μεταχείρισης.
Στις 13 Ιουνίου λοιπόν το Υπουργείο με νέα ανακοίνωσή του πληροφορούσε τους ενδιαφερόμενους ότι πρόκειται για παρεξήγηση!!! Ήταν ένα απλό λάθος.
Το πρόβλημα είναι η αναστάτωση που προκλήθηκε στους γονείς από μια ανεύθυνη επιλογή κάποιων συμβούλων του Υπουργού. Τέτοιες ανεύθυνες ενέργειες φανερώνουν προχειρότητα και έλλειψη σεβασμού προς τον πολίτη.